Sylwestrowa noc Heli i Puszka

W kuchni pachniało cynamonem i skórką pomarańczy. Na stole stała blacha z ciasteczkami, które dopiero co wyjęto z piekarnika. Hela stała na krześle i posypywała je kolorowym cukrem. – Mamo, to już dzisiaj jest Sylwester? – zapytała z przejęciem. – Tak, kochanie. Dziś ostatni dzień roku – odpowiedziała mama, mieszając lemoniadę w dzbanku. – Wieczorem będziemy świętować. Tata wszedł do kuchni z białym kotem, który miał na szyi srebrną obróżkę z dzwoneczkiem. – Puszek też już gotowy na nowy rok – zaśmiał się tata. – Posłuchajcie, jak dzwoni. Kot zamiauczał i wskoczył na parapet. Z okna widać było ulicę w Warszawie, gdzie biały śnieg pokrywał chodnik, a sąsiedzi odgarniali go łopatami. – A pójdziemy dziś na dwór obejrzeć fajerwerki? – zapytała Hela, zerkając na tatę. – Zobaczymy. Może wyjdziemy na chwilę, ale tylko jeśli będzie bezpiecznie i nie za blisko. Dziewczynka kiwnęła głową. Po obiedzie mama rozwieszała balony w pokoju. Każdy był innego koloru: żółty, niebieski, czerwony i srebrny. Kot z zainteresowaniem uderzał łapką w sznurek od jednego z nich. – Hej, nie psuj dekoracji! – zaśmiała się Hela i pogłaskała go. – Ten srebrny jest mój! W tle grało radio. Leciały wesołe piosenki, a tata układał w misce popcorn. – Posprzątajmy jeszcze stół – zaproponowała mama. – Zaraz przyjdzie pani Basia z dołu. Pani Basia była sąsiadką, starszą panią, która często przychodziła do Heli, żeby pobawić się z kotem. Gdy zapadł zmrok, w pokoju zrobiło się przytulnie. Światła lampek choinkowych migotały, a w miseczkach czekały ciasteczka, mandarynki i orzeszki. – Widzisz, mamo, to będzie nasz bal! – zawołała Hela i włączyła piosenkę z rytmicznym bębnieniem. – Niech żyje bal! – krzyknął tata, rozsypując w powietrzu garść konfetti. Kol...