Zimowa przygoda mamy

— Kuba, czy narty są już w bagażniku? — zapytała mama, szarpiąc zamek kurtki. — Są! I kaski też! — odpowiedział chłopiec, zaglądając jeszcze do garażu. — A ja wzięłam termos z herbatą malinową! — zawołała jego młodsza siostra, Lena. Z korytarza dobiegło ciche szczeknięcie. Pies Borys kręcił się między nogami, merdając ogonem. — Ty też jedziesz, no jasne — mama potarła mu uszy i poprawiła szalik. — Dobrze, rodzino, ruszamy w góry! Samochód był już gotowy do drogi. Silnik mruczał, a z rury wydechowej unosiły się kłębki pary. Na tylnej szybie odbijał się bladoniebieski poranek. Pachniało benzyną i świeżym powietrzem. — Ile się tam jedzie? — zapytała Lena, gdy mijali Katowice. — Niecałe dwie godziny, jeśli nie będzie korków — odpowiedziała mama. — A potem z górki. Kuba przyciskał twarz do szyby. Śnieg błyszczał na polach jak cukier puder. Borys leżał między nimi, cicho pochrapując. Kiedy dojechali do miasteczka w Beskidach, w powietrzu pachniało dymem z kominków. Na stokach widać było kolorowe kropki — narciarzy i snowboardzistów. — Ale tu pięknie! — zachwyciła się Lena, wyskakując z auta. — I zimno — dodał Kuba, naciągając czapkę głębiej na uszy. Zameldowali się w małym pensjonacie przy głównej ulicy. Pokój był ciepły, a z okna widać było wyciąg orczykowy. — Jutro rano ruszamy na stok! — zadecydowała mama. — Tylko... mam pewien plan. — Jaki? — spytał Kuba podejrzliwie. — Wezmę lekcję z instruktorem. Chcę spróbować jazdy na desce. — Na snowboardzie?! — Lena aż przysiadła na łóżku. — Mama na desce, to będzie hit! — Oj, nie śmiej się. Każdy może się uczyć — powiedziała mama z lekkim uśmiechem. Nazajutrz śnieg skrzypiał pod butami. Kuba i Lena wsuwali narty w blokady, a mama podchodziła do instruktora w czerwonej kurtce. — Dzień dobry, jestem Bartek — przedstawił się. — Zaczniemy od równowagi i...